Przechowuje obiekty takie jak użytkownicy, grupy, komputery, usługi i polityki oraz pozwala kontrolerom domeny dostarczać uwierzytelnianie, zapytania katalogowe, replikację i dane autoryzacyjne do przyłączonych systemów i aplikacji.
AD DS organizuje obiekty w domeny i jednostki organizacyjne, a jedna lub więcej domen tworzy las (forest). Silnie polega na systemie nazw domen (DNS), używa protokołów w tym Kerberos i Lightweight Directory Access Protocol (LDAP) oraz wspiera administrację politykami przez Group Policy. Ponieważ aplikacje i administratorzy często od niego zależą, AD DS jest częścią płaszczyzny kontroli tożsamości organizacji.
Najważniejsze punkty
Struktura kataloguSchemat definiuje typy obiektów i atrybuty; domeny dzielą dane katalogowe na partycje, a kontrolery domeny je replikują.
Zaufanie i delegacjaZaufania lasów i domen mogą rozszerzać ścieżki uwierzytelniania, a grupy, listy kontroli dostępu i delegowana administracja wpływają na efektywną władzę.
Priorytety operacyjneChroń kontrolery domeny i administrację uprzywilejowaną, zabezpieczaj kopie zapasowe i odtwarzanie, monitoruj wrażliwe zmiany oraz wycofuj słabe protokoły i przestarzałe zależności, gdzie to wykonalne.
Istotne ograniczenieCentralizacja sama w sobie nie czyni dostępu poprawnym ani bezpiecznym. Skompromitowany kontroler domeny, tożsamość uprzywilejowana, zaufanie lub ścieżka replikacji mogą tworzyć szeroki wpływ, a starsze aplikacje mogą zachowywać słabsze uwierzytelnianie i nadmierne uprawnienia.