Ocenia podmiot, zasób, operację i obowiązującą politykę, często używając ról, atrybutów, relacji, własności, ryzyka lub kontekstu środowiskowego. Wynik może zezwalać, odmawiać lub ograniczać żądanie i może być ponownie oceniany wraz ze zmianą warunków.
Autoryzacja może następować po uwierzytelnieniu, ale te dwie funkcje są niezależne. Usługa może uwierzytelnić obciążenie, a mimo to przyznać mu tylko wąską operację API; usługa publiczna może autoryzować ograniczony dostęp anonimowy bez identyfikowania osoby. Solidny projekt ocenia efektywne uprawnienia przy zasobie i zapobiega cichemu rozszerzaniu decyzji podjętej gdzie indziej przez jeden komponent.
Najważniejsze punkty
Dane wejściowe decyzjiAtrybuty podmiotu, wrażliwość zasobu, żądana operacja, polityka, delegacja, kontekst urządzenia lub sesji oraz bieżące sygnały ryzyka.
Możliwy zakresCały zasób, poszczególne rekordy lub pola, zdefiniowane działania, okna czasowe, limity transakcji lub kombinacje tych ograniczeń.
Bieżący nadzórWłaściciele powinni przeglądać przyznania, odziedziczone uprawnienia, skład ról, wyjątki i faktyczne użycie, a następnie usuwać dostęp, gdy potrzeba ustaje.
Istotne ograniczeniePoprawna decyzja autoryzacyjna nie ma skutku, jeśli aplikacja nie egzekwuje jej konsekwentnie, ufa danym kontrolowanym przez użytkownika lub udostępnia alternatywną ścieżkę omijającą kontrolę.