Może opisywać natywne dla dostawcy reguły sieciowe, wirtualne urządzenie zapory prowadzone przez klienta, zarządzaną zaporę dołączoną do sieci chmurowych lub dostarczaną z chmury usługę filtrującą ruch dla użytkowników i lokalizacji.
Formy te mają różne punkty egzekwowania i granice odpowiedzialności. Kontrola natywna dla dostawcy może chronić wirtualne interfejsy lub podsieci, wirtualne urządzenie może inspekcjonować ruch routowany, a usługa może egzekwować politykę w zdalnych punktach obecności. Operatorzy muszą rozumieć śledzenie stanu, ewaluację reguł, symetrię tras, skalowanie, dzierżawę (tenancy), rejestrowanie i zachowanie awaryjne dla wybranego projektu.
Najważniejsze punkty
Pokrycie politykiMapuj ścieżki przychodzące, wychodzące, obciążenie–obciążenie, hybrydowe, zarządcze i usługodawcy, a następnie potwierdzaj, który komponent zarządza każdym przepływem.
Integracja z chmurąChroń administracyjne API i automatyzację, ograniczaj zmiany polityki, monitoruj dryf konfiguracji i uwzględniaj efemeryczne adresy oraz szybko zmieniające się obciążenia.
Współdzielona odpowiedzialnośćDokumentuj, co obsługuje dostawca chmury lub bezpieczeństwa, a co klient musi konfigurować, monitorować, testować i badać.
Istotne ograniczenieEtykieta „chmurowa" nie gwarantuje elastycznej pojemności, głębokiej inspekcji, spójnej polityki multi-cloud ani bezpiecznej konfiguracji. Zapora nie może też naprawić nadmiernych uprawnień tożsamości, niebezpiecznej logiki aplikacji ani ścieżki, która ją omija.