Architektura oddziela punkt końcowy ubiegający się o dostęp, urządzenie sieciowe kontrolujące port oraz system oceniający wymianę uwierzytelniającą i politykę.
Punkt końcowy, często nazywany suplikantem (supplicant) lub peerem, wymienia komunikaty Extensible Authentication Protocol (EAP) z autentykatorem (authenticator), takim jak przełącznik lub bezprzewodowy punkt dostępowy. Autentykator może oceniać metodę lokalnie, ale powszechnie przekazuje wymianę do zaplecza serwera uwierzytelniającego za pomocą protokołu AAA, takiego jak RADIUS. Polityka może następnie odmówić dostępu lub przypisać dozwolony segment sieci i inne kontrole.
Najważniejsze punkty
Rola punktu końcowegoPrezentuje tożsamość i uczestniczy w metodzie EAP, która może używać certyfikatów, haseł w chronionym tunelu lub innego obsługiwanego poświadczenia.
Rola autentykatoraKontroluje port logiczny i przekazuje komunikaty EAP lub lokalnie wykonuje uwierzytelnianie; niekoniecznie jest to system walidujący poświadczenie.
Rola zapleczaWaliduje wymianę EAP i zwraca wynik oraz, gdzie obsługiwane, atrybuty autoryzacyjne do autentykatora.
Istotne ograniczeniePomyślne uwierzytelnienie 802.1X to decyzja o dopuszczeniu, a nie dowód, że punkt końcowy jest zdrowy lub że kolejny ruch jest bezpieczny. Ochrona danych wymaga odpowiedniego bezpieczeństwa bezprzewodowego lub szyfrowania łącza, a trwały dostęp nadal potrzebuje segmentacji i monitorowania.