Adres statyczny jest konfigurowany tak, aby pozostać stały, dopóki administrator lub automatyzacja go nie zmieni. Adres dynamiczny jest wybierany automatycznie i może się zmieniać wraz z dzierżawą (lease), przyłączeniem do sieci, prefiksem lub polityką prywatności.
Sieci IPv4 używają protokołu Dynamic Host Configuration Protocol (DHCP) do dzierżawionych adresów i parametrów, w tym bramy domyślnej i serwerów DNS. Interfejsy IPv6 mogą używać bezstanowej autokonfiguracji adresów, DHCPv6, konfiguracji ręcznej lub kombinacji tych metod. Rezerwacja DHCP może powtarzać adres w ramach scentralizowanego przydziału.
Najważniejsze punkty
WybórStosuj stabilne adresy tam, gdzie inne systemy muszą niezawodnie osiągać stabilny punkt końcowy usługi, a zarządzany przydział dynamiczny tam, gdzie ważniejsze są elastyczność i scentralizowana konfiguracja.
Cykl życiaZapobiegaj duplikatom, rejestruj czas przydziału i kontekst interfejsu, aktualizuj rekordy nazw tam, gdzie wymagane, i planuj renumbering zamiast zakładać, że adres jest trwały.
Uwaga bezpieczeństwaTraktuj listy dozwolonych adresów (allowlists) i logi jako dowody kontekstowe. Adresy mogą być przenumerowane, współdzielone przez NAT lub proxy, sfałszowane w części ruchu lub zmienione przez atakującego z lokalną kontrolą.
Istotne ograniczenieStatyczny nie oznacza publicznego, a dynamiczny nie oznacza prywatnego ani anonimowego. Żadna metoda przydziału nie uwierzytelnia urządzenia lub użytkownika, nie autoryzuje dostępu ani nie szyfruje ruchu.