Otwartość jest właściwością kontroli dostępu, a nie odrębnym protokołem proxy. Część publicznych przekaźników jest oferowana celowo, ale niezamierzenie otwarty proxy to zwykle błąd konfiguracji pozwalający osobom z zewnątrz konsumować zasoby i inicjować aktywność przez jego adres.
Atakujący używają otwartych proxy do zacierania bezpośredniego źródła, omijania ograniczeń, skanowania celów, automatyzowania ataków na poświadczenia lub docierania do miejsc docelowych zaufanych przez proxy. Cele widzą proxy jako łączącą się stronę, co komplikuje atrybucję i reputację. Słabe kontrole miejsc docelowych mogą też eksponować usługi wewnętrzne.
Najważniejsze punkty
Kontrola dostępuWymagaj uwierzytelnionych, autoryzowanych klientów lub ograniczaj użycie do kontrolowanych sieci źródłowych. Reguły przekazywania domyślnej odmowy powinny obejmować każdy nasłuchujący interfejs, protokół, rodzinę adresów i port alternatywny.
Ograniczenia wychodząceLimituj miejsca docelowe, metody, porty, rozmiary żądań, tempo połączeń i dostęp do adresów prywatnych. Zapobiegaj łańcuchom proxy i żądaniom do metadanych chmurowych, loopback lub interfejsów zarządzania.
Monitorowanie i reagowanieAlarmuj przy nietypowej objętości, wzorcach skanowania, niepowodzeniach uwierzytelniania i wpisach reputacyjnych. Zachowuj proporcjonalne rekordy i zapewniaj testowany sposób zatrzymania nadużyć bez zatrzymywania nadmiernej aktywności użytkowników.
Istotne ograniczenieAdres proxy nie zapewnia godnej zaufania anonimowości. Operator może obserwować metadane i tekst jawny, logi mogą łączyć aktywność z klientem, a usługi docelowe mogą używać innych identyfikatorów. Odwrotnie, obrońcy nie mogą zakładać, że adres proxy identyfikuje pierwotnego aktora. Szyfrowanie chroni treść tylko na odcinkach, na których jest poprawnie ustanowione.