Jej bezpośrednim celem jest zastąpienie podatnych na ataki kwantowe mechanizmów klucza publicznego do ustalania kluczy i podpisów cyfrowych standardowymi alternatywami, których bezpieczeństwo opiera się na problemach matematycznych nierozwiązywalnych efektywnie przez żaden z tych typów komputerów.
U.S. National Institute of Standards and Technology (NIST) sfinalizował Module-Lattice-Based Key-Encapsulation Mechanism (ML-KEM) w Federal Information Processing Standard (FIPS) 203, Module-Lattice-Based Digital Signature Algorithm (ML-DSA) w FIPS 204 oraz Stateless Hash-Based Digital Signature Algorithm (SLH-DSA) w FIPS 205. Inni kandydaci pozostają w opracowaniu, więc wybory powinny śledzić aktualne wytyczne protokołów i organów.
Najważniejsze punkty
Inwentaryzacja i pilnośćZnajdź kryptografię klucza publicznego w aplikacjach, protokołach, certyfikatach, urządzeniach, firmware, bibliotekach, kopiach zapasowych i u dostawców, a następnie nadaj priorytety według czasu życia danych, trudności wymiany i ekspozycji na przechwycenie teraz i odszyfrowanie później.
Projekt migracjiZaktualizuj protokoły i infrastrukturę zaufania, przetestuj interoperacyjność i wydajność, chroń wybory przed obniżeniem (downgrade) i wbuduj elastyczność kryptograficzną (crypto agility), by algorytmy i parametry można było zmieniać bez przeprojektowywania każdego zależnego systemu.
ImplementacjaUżywaj standardowych schematów przez utrzymywane biblioteki, uwzględniaj większe klucze, teksty zaszyfrowane i podpisy, waliduj losowość i obsługę błędów oraz testuj odporność na ataki implementacyjne i kanałowe (side-channel).
Istotne ograniczenie„Postkwantowa" nie oznacza trwale bezpiecznej ani zasilanej kwantowo. PQC nie naprawia skompromitowanych punktów końcowych, słabego wiązania tożsamości, złego zarządzania kluczami ani już ujawnionych danych, a niedojrzałe lub własnościowe schematy nie powinny zastępować sprawdzonych standardów.