W modelu bezpieczeństwa protokołu obserwacja lub zakłócenie kanału kwantowego może wpłynąć na mierzone statystyki, pozwalając punktom końcowym zdecydować, czy można ustalić użyteczny materiał klucza. Poziom zapewnienia zależy od fizycznej implementacji i przyjętych założeń.
QKD wymaga uwierzytelnionego kanału klasycznego; sama wymiana kwantowa nie ustala tożsamości punktów końcowych. Otrzymane klucze są przekazywane konwencjonalnym aplikacjom kryptograficznym, które szyfrują lub uwierzytelniają właściwe dane. Wdrożenia zwykle wymagają wyspecjalizowanych łączy optycznych i integracji z zarządzaniem kluczami, a większe sieci mogą wprowadzać zaufane węzły przekaźnikowe lub inne dodatkowe założenia.
Najważniejsze punkty
Uwierzytelnianie i kluczeUstal wstępne uwierzytelnienie, chroń poświadczenia, powiąż sesje kwantową i klasyczną oraz zdefiniuj, jak generowany materiał klucza jest przechowywany, zużywany, rotowany, niszczony i odtwarzany.
Łącza i integracjaOceń odległość, straty, przepustowość, topologię, zaufane węzły, interoperacyjność urządzeń, interfejsy aplikacji oraz sposób kontynuacji konwencjonalnego szyfrowania, gdy usługa kwantowa jest niedostępna.
Walidacja bezpieczeństwaTestuj implementacje względem deklarowanego modelu, monitoruj błędy i przerwania, chroń punkty końcowe i systemy zarządzania oraz planuj na wady komponentów, kanały boczne, odmowę usługi i aktualizacje protokołu.
Istotne ograniczenieQKD dystrybuuje materiał klucza; samo w sobie nie szyfruje danych aplikacji, nie uwierzytelnia kanału klasycznego ani nie zabezpiecza punktów końcowych. Wyspecjalizowany sprzęt, koszt wdrożenia, ograniczenia łączy, zaufani pośrednicy i słabości implementacji mogą przewyższać korzyści w wielu zastosowaniach.