Ogranicza to, na co niezaufana lub mniej zaufana aktywność może wpłynąć poza granicą. Sandboxy chronią przeglądarki i aplikacje, izolują testy i wspierają kontrolowaną obserwację podejrzanych plików lub zachowania.
Implementacje używają różnych mechanizmów i założeń zaufania, w tym ograniczeń procesów systemu operacyjnego, polityk aplikacji, kontenerów, maszyn wirtualnych, emulacji lub kombinacji kontroli. Sensowne pytanie brzmi nie „czy coś jest sandboxowane", lecz jaka granica jest egzekwowana, przez które zaufane komponenty i przeciwko którym zagrożeniom.
Najważniejsze punkty
Projektowanie politykiPrzyznawaj tylko wymagane możliwości, ograniczaj komunikację i utrwalenie, oddzielaj uprzywilejowanych brokerów od ograniczonych obciążeń i chroń interfejsy zarządcze oraz zebrane wyniki.
Użycie analityczneSandboxy złośliwego oprogramowania instrumentują kontrolowane środowisko do rejestrowania zachowania; są jednym z zastosowań sandboxingu, a nie definicją każdego sandboxa.
ZapewnienieTestuj ścieżki ucieczki, eksponowane interfejsy, wyjątki polityki, limity zasobów, procedury resetowania, monitoring i zależności w hoście lub otaczającej infrastrukturze.
Istotne ograniczenieSandbox redukuje potencjalny wpływ, ale nie dowodzi, że kod jest bezpieczny. Podatności, niebezpieczne wyjątki, nadmierne uprawnienia, współdzielone zasoby, kompromitacja hosta lub unikanie mogą pokonać izolację albo ukryć zachowanie, więc obrona w głębę pozostaje konieczna.