Wyjaśnia, jak potrzeby ochrony są realizowane w poszczególnych komponentach i ich relacjach oraz jak te wybory wspierają cele interesariuszy przy określonych założeniach dotyczących zagrożeń, ryzyka, technologii, operacji i cyklu życia systemu.
Architektura uwidacznia decyzje i ograniczenia o dużym znaczeniu przed implementacją i w jej trakcie. Różne widoki mogą opisywać tożsamości, dane, sieci, aplikacje, platformy, operacje, zależności fizyczne lub dostawców, pozostając jednocześnie identyfikowalnymi względem wspólnych wymagań.
Najważniejsze punkty
Definicja kontekstuOkreśl cele misji i biznesu, zasoby, interesariuszy, tolerancję ryzyka, ograniczenia prawne lub kontraktowe, założenia o zagrożeniach, zależności i wymagane właściwości bezpieczeństwa.
Struktura ochronyUstal granice zaufania, modele uprawnień, przepływy danych i sterowania, izolację, odporność, monitoring, ścieżki administracji oraz sposób współdziałania kontroli między warstwami.
IdentyfikowalnośćPowiąż wymagania z decyzjami architektonicznymi i wdrożonymi kontrolami; rejestruj założenia i kompromisy, przeglądaj zmiany i waliduj zrealizowany system względem zamierzonych rezultatów.
Istotne ograniczenieDiagram architektury, ramy odniesienia czy katalog kontroli nie dowodzą, że wdrożony system realizuje architekturę albo oprze się rzeczywistym zagrożeniom. Implementacja, konfiguracja, eksploatacja i weryfikacja decydują o faktycznym poziomie zapewnienia.