Uzgodnienie TLS negocjuje wersję protokołu i zestaw szyfrów, uwierzytelnia serwer łańcuchem certyfikatów i ustanawia współdzielone klucze sesji. Obecna praktyka wymaga TLS 1.2 lub 1.3; SSL i wczesne wersje TLS są wycofane i zakazane przez nowoczesne standardy i regulacje.
TLS chroni kanał między dwoma punktami końcowymi — nic więcej. Nie chroni danych przed wejściem do kanału ani po jego opuszczeniu; nie uwierzytelnia, że cel jest usługą, którą użytkownik zamierzał osiągnąć, poza tym, co twierdzi certyfikat; oraz tworzy kompromisy inspekcji i widoczności, które sieci muszą projektować celowo.
Najważniejsze punkty
Uzgodnienie i zaufanieNegocjacja wersji i szyfrów, uwierzytelnianie serwera przez łańcuch certyfikatów, opcjonalne uwierzytelnianie klienta i ustanowienie klucza sesji uwierzytelnione kluczem prywatnym punktu końcowego.
Wymagania wdrożenioweTylko wspierane wersje, silne zestawy szyfrów, ważne łańcuchy certyfikatów z zarządzanym odnawianiem, poprawna obsługa server-name indication i hostów wirtualnych oraz bezpieczne zachowanie renegocjacji i wznowienia.
Kompromisy widocznościSzyfrowanie chroni treść przed pośrednikami — w tym obrońcami — więc inspekcja musi być jawnym, zarządzanym wyborem projektowym, a nie zakładaną zdolnością.
Istotne ograniczenieTLS uwierzytelnia i szyfruje kanał między punktami końcowymi; nie może ręczyć za to, co dzieje się na którymkolwiek końcu. Skompromitowane punkty końcowe, błędnie wydane lub niezaufane certyfikaty, ścieżki downgrade'u i ruch terminowany, a potem ponownie szyfrowany — wszystko to eroduje gwarancję.