Opiera się na oszustwie oraz zaufaniu lub autoryzacji osoby, która go wywołuje. W przeciwieństwie do wirusa czy robaka etykieta nie wymaga, by koń trojański się replikował lub propagował.
Koń trojański może występować jako instalator, aktualizacja, dokument, narzędzie, aplikacja mobilna lub zmodyfikowany program. Po wywołaniu może kraść dane, ustanawiać zdalny dostęp, zmieniać ustawienia lub instalować złośliwe oprogramowanie. Takie działania mogą dodawać klasyfikacje; „koń trojański" opisuje przede wszystkim sposób ukrycia złośliwej natury przy dostarczeniu lub wykonaniu.
Najważniejsze punkty
DostarczaniePhishing, niebezpieczne pobrania, skompromitowana dystrybucja, mylące reklamy i nieautoryzowane pakiety mogą prezentować konia trojańskiego użytkownikowi lub zautomatyzowanemu procesowi.
Nadużycie zaufaniaPrzekonująca nazwa, interfejs, podpis lub źródło mogą wpływać na wykonanie, ale nie potwierdzają pochodzenia. Instalacja może odziedziczyć uprawnienia wywołującego.
DochodzenieUstal, co było przedstawiane, co zostało uruchomione, jego źródło i integralność, uprawnienia, utrwalenie, komunikację, zainstalowane komponenty i dystrybucję.
Istotne ograniczenie„Trojan" nie opisuje jednego ładunku ani nie dowodzi, że użytkownik świadomie umożliwił atak. Zwodniczo nazwany plik nie jest koniem trojańskim, chyba że zawiera lub uruchamia ukrytą złośliwą funkcjonalność.