Klient zwykle wybiera zakresy adresowe i podsieci, konfiguruje routing i kontrole ruchu oraz łączy obciążenia z innymi sieciami chmurowymi, środowiskami prywatnymi, usługami zarządzanymi lub internetem. Implementacje i terminologia VPC różnią się między dostawcami; izolacja jest logiczna, a nie fizyczna.
Polityka VPC składa się z komponentów takich jak tabele tras, listy kontroli dostępu sieci, grupy bezpieczeństwa, bramy, prywatne punkty końcowe usług, peering, usługi tranzytowe i logi przepływów. Polityka tożsamości i reguły dostępu specyficzne dla usługi pozostają osobnymi kontrolami i mogą eksponować zasoby nawet wtedy, gdy ich ścieżka sieciowa wydaje się prywatna.
Najważniejsze punkty
Projektuj adresowanie i trasyZapobiegaj nakładającym się zakresom, niezamierzonym trasom domyślnym, ścieżkom asymetrycznym, niekontrolowanemu tranzytowi i ukrytym zależnościom między kontami, regionami i połączonymi środowiskami.
Minimalizuj ekspozycjęUżywaj prywatnych punktów końcowych tam, gdzie właściwe, ograniczaj ścieżki przychodzące i wychodzące, zarządzaj publicznymi adresami i bramami oraz blokuj alternatywne trasy zarządzania lub usług.
Obserwuj i zarządzajCentralizuj właścicielstwo, historię konfiguracji, dowody przepływów, analizę osiągalności, rozpoznawanie nazw, przegląd wyjątków oraz testowanie segmentacji i ścieżek awarii.
Istotne ograniczenie„Prywatna" nie oznacza odłączona od internetu, sprzęt jednonajemczy, szyfrowana ani bezpieczna domyślnie. Permisywne tożsamości, trasy, grupy bezpieczeństwa, polityki usług zarządzanych, punkty końcowe lub połączone sieci mogą ominąć zamierzoną izolację.