We wdrożeniach skoncentrowanych na bezpieczeństwie bramy lub klienci VPN zwykle uwierzytelniają strony i używają protokołu kryptograficznego, takiego jak IPsec lub Transport Layer Security, do ochrony ruchu przez niezaufaną ścieżkę. Dokładne właściwości bezpieczeństwa zależą od typu i konfiguracji VPN.
VPN jest też używany dla usług warstwy 2 lub 3 dostarczanych przez operatora, które oddzielają przekazywanie klientów bez koniecznego szyfrowania ruchu. Topologie obejmują indywidualny dostęp zdalny i połączenia brama–brama między lokalizacjami. Każdy projekt musi zdefiniować swoje punkty przyłączenia i granicę zaufania, dozwolone zasoby, zachowanie przekazywania lub routingu, rozwiązywanie nazw, przydział adresów i politykę dalszą; projekty tunelowe muszą też zdefiniować punkty końcowe tunelu i selektory ruchu.
Najważniejsze punkty
Cele ochronyOkreślaj, czy projekt zapewnia poufność, integralność, uwierzytelnianie stron, ochronę przed odtwarzaniem, separację ruchu czy tylko część tych właściwości.
Polityka dostępuUwierzytelniaj odpowiednich użytkowników, urządzenia lub bramy i ograniczaj osiągalne sieci i usługi zamiast traktować członkostwo w tunelu jako nieograniczone zaufanie.
OperacjeUżywaj aktualnych protokołów i kryptografii, chroń poświadczenia i klucze, monitoruj ustanawianie i użycie, aktualizuj eksponowane bramy oraz planuj unieważnianie i odbudowę.
Istotne ograniczenieKryptograficzna ochrona tunelu zwykle kończy się na jego punktach końcowych, a sama separacja przekazywania nie zapewnia poufności ani integralności. VPN nie ustanawia, że użytkownik, punkt końcowy, miejsce docelowe lub aplikacja jest bezpieczna, a szerokie trasy mogą rozszerzać skutki skompromitowanego urządzenia.