Etykieta wskazuje brak czasu na naprawę w tamtym punkcie. Opisuje stan wiedzy i możliwości naprawy, a nie wagę ani dowód, że słabość została użyta w ataku.
Użycie po ujawnieniu bywa różne. Część raportów zachowuje „zero-day" do momentu dostępności poprawki, ale niezałatana podatność nie jest zero-day tylko dlatego, że brakuje jej poprawki. Raporty powinny określać, kiedy i przez kogo słabość była znana, czy zaobserwowano wykorzystanie oraz jakie środki łagodzące lub poprawki były dostępne.
Najważniejsze punkty
Zmienny stanPrywatnie odkryta słabość może wejść w skoordynowane ujawnienie, otrzymać identyfikator, stać się publiczna i później zostać poprawiona. Jej operacyjna etykieta może się w tej sekwencji zmieniać.
OcenaPotwierdzaj dotknięte produkty i konfiguracje, jakość dowodów, ekspozycję, wymagane uprawnienia lub interakcję, wiarygodne wykorzystanie i potencjalne konsekwencje — zamiast priorytetyzować samą etykietą.
ReakcjaPostępuj według wskazówek dostawcy i koordynatora, ograniczaj eksponowane ścieżki, wzmacniaj istotny monitoring, stosuj przetestowane tymczasowe środki łagodzące i wdrażaj zwalidowaną poprawkę, gdy będzie dostępna.
Istotne ograniczenieBrak publicznego identyfikatora Common Vulnerabilities and Exposures lub poprawki nie dowodzi, że słabość jest zero-day, a twierdzenie o zero-day nie dowodzi aktywnego wykorzystania, szerokiej osiągalności ani krytycznego wpływu.