Środowisko ma izolować określony kod i dane od innego oprogramowania oraz, w ramach swojego modelu zagrożeń, od części wysoce uprzywilejowanych operatorów. Uzupełnia ochronę danych w spoczynku i w tranzycie zamiast je zastępować.
Projekt confidential computing definiuje, co wchodzi do TEE, które komponenty pozostają zaufane i jak sekrety są uwalniane. Zdalna atestacja dostarcza dowodu o środowisku i jego zmierzonym stanie do oceny względem polityki; powinna być związana z tożsamością obciążenia, świeżością, zatwierdzeniem oprogramowania, uwalnianiem kluczy, aktualizacjami i unieważnianiem.
Najważniejsze punkty
Model zagrożeń i granicaOkreśl, który sprzęt, firmware, monitor, runtime, obciążenie, administratorzy i zewnętrzne usługi są zaufane oraz jakim uprawnieniom hosta lub chmury środowisko ma się oprzeć.
Polityka atestacjiUwierzytelniaj źródło dowodu, sprawdzaj świeżość i zatwierdzone pomiary, zachowuj reguły oceny i decyduj, jaki dostęp lub uwalnianie kluczy następuje po każdym wyniku.
OperacjeChroń obrazy i pochodzenie budowy, minimalizuj zaufaną bazę obliczeniową, łataj komponenty platformy, kontroluj wejścia i wyjścia, rotuj sekrety oraz planuj odtwarzanie, gdy sprzęt lub pomiary się zmieniają.
Istotne ograniczenieIzolacja i atestacja nie dowodzą, że kod obciążenia jest poprawny lub bezpieczny. Kanały boczne, wady implementacji, złośliwe wejścia, eksponowane wyjścia, odmowa usługi, skompromitowane punkty końcowe i słabości sprzętowe lub łańcucha dostaw mogą pozostać; atestacja to dowód oceniany w ramach polityki, a nie gwarancja.