Decyzja o dostępie może używać tożsamości, postawy urządzenia, żądanego zasobu, sygnałów ryzyka i polityki — i powinna być oceniana ponownie wraz ze zmianą warunków.
ZTNA może redukować domniemane zaufanie i ruch boczny związane z tradycyjnym zdalnym dostępem sieciowym. Najlepiej rozumieć je jako jeden komponent implementacyjny szerszej architektury Zero Trust, w której zaufanie nie jest przyznawane wyłącznie dlatego, że żądanie pochodzi z wnętrza konkretnej sieci.
Najważniejsze punkty
Główny celEgzekwowanie dostępu zgodnego z minimalnymi uprawnieniami, specyficznego dla zasobu, dla zdalnych i wewnętrznych zastosowań.
Typowe komponentyDostawca tożsamości, silnik polityki, ocena urządzenia, broker lub brama dostępu, konektory aplikacji i telemetria.
Wymóg projektowyAplikacje, użytkownicy, zależności usługowe i dostęp nieludzki muszą być zrozumiane, zanim polityka będzie mogła zostać bezpiecznie zwężona.
Istotne ograniczenieZTNA nie naprawia niebezpiecznej aplikacji, nie zapobiega nadużywaniu danych przez autoryzowanego użytkownika ani nie implementuje samo w sobie Zero Trust w całej organizacji.